Cicero

Er is toch nog een 35e editie van het Certamen Ciceronianum Arpinas gekomen! Ondanks geldproblemen, organisatorisch zwaar weer en meer ellende zijn zo’n honderdvijftig leerlingen uit heel Europa naar Arpino getogen om daar hun vertaalkunsten te beproeven. In die regio van Italië was het vrij warm, wolkenloos en een prima ambiance om eens lekker aan het vertalen te gaan. Onder de 93 buitenlanders bevonden zich natuurlijk toch weer twee JDW-ers. Min Meijer en Ernst Traanberg hadden zich via lastige testen gekwalificeerd voor deelname aan de wedstrijd. Italië was hen niet helemaal vreemd, want vlak voor de wedstrijd waren zij met vele klasgenoten al door Italië getrokken in de vermaarde Romereis. De cappuccini en heerlijke Italiaans ijsjes gingen er dan ook vlot in. De school en de Oudervereniging zijn wij allen zeer erkentelijk voor de mogelijkheid ook nog een dagje in Rome door te brengen, in dit geval de woensdag voorafgaand aan de kennismaking in Frosinone. Het hotel aan de Via Marsala lag ideaal om snel via Termini met de metro op pad te kunnen gaan. Menig kaartje is gebruikt voor het verkennen van de gebieden in of bij Rome, waar men in de Romereis doorgaans niet komt. Ostia, het zeer bekende, uitgestrekte en vrij rustige opgravingsgebied aan de kust, vormde de hoofdbestemming op 6 mei. De Galleria Spada was na de lunch doelwit en het avondeten werd in Trastevere naar binnen gewerkt. Grappig genoeg in exact hetzelfde restaurant waar de delegazione Olandese in 2014 had gegeten, toen op aanbeveling van Laurens (en diens vader). Na de hartelijke begroeting op het parkeerterrein bij het treinstation van Frosinone was het op 7 mei echter uit met de pret. Geestelijk voorbereiden op de vertaalwedstrijd van de vrijdagochtend, dat zou je tenminste zeggen. In Rome was echter al iets van sensatie te bespeuren toen in het hotel gasten ineens niet meer bleken te kunnen vliegen. Er was iets aan de hand! Alras bleek dat er op het vliegveld van Fiumicino een grote brand was uitgebroken waardoor het vliegverkeer een aantal uur platgelegd werd. De brand zou gevolgen hebben, niet alleen voor de reizigers, maar ook voor het Certamen! Dat werd voor het eerst in de historie verplaatst naar de zaterdag, om leerlingen uit Polen ook de kans te geven mee te doen. Gelukkig was er voldoende ruimte om in de namiddag het bezoek aan de Abbazia di Montecassino af te leggen. Met de indrukwekkende speech in de abt, in het Latijn! De abt bleek overigens plotsklaps ook het Nederlands machtig te zijn toen hij een nietsvermoedende Vlaamse leerlinge toesprak. Hij bleek in Nijmegen gestudeerd te hebben. Ook een abt studeert! Sensatie in het doorgaans vredige Montecassino.

Wat een mazzel dus, dat Min en Ernst niet op donderdagochtend naar Rome gevlogen zijn, maar op woensdag. Anders was het allemaal heel anders gelopen. We hadden alleen op de terugweg noch last van de brand. Het toestel was vertraagd, maar gelukkig kwam burgemeester Arno Brok (“Hallo, ik ben Arno”) die met hetzelfde toestel bleek te reizen de pijn van het wachten iets verzachten. Over de vertaalwedstrijd is niet heel veel te melden. De passage uit De Officiis was op zich goed te doen. Hij was wat korter gemaakt omdat de correctietijd natuurlijk korter was. Min en Ernst hebben zoals tot nu toe elke deelnemer van het JDW de gedeelde elfde plaats behaald. Een ander hoogtepunt vormde het swingen op het bescheiden stadspleintje, zoals momenteel gebruikelijk op dreunende, hier en daar licht melodische bassen. De keien zullen volgend jaar wellicht opnieuw gelegd moeten worden, want daar in Arpino ging men los.