Klassieke reis

Geplaatst op: 10.10.16

Griekenland


   Klassiekereis Griekenland 2016-2017:     De Griekenlandreis!
door Annemijn van Koten

Maandag 3 oktober was het eindelijk zo ver! Na een weekend vol stress stonden we allemaal met onze koffers van minder van 15 kg om 2.45 uur ‘s ochtends in de stromende regen op het Halmaheiraplein. Hier lieten we onze ouders achter in de kille duisternis en vertrokken wij lekker naar de Griekse zon.

Eenmaal in Athene aangekomen dumpten we alles in het hotel en renden we enthousiast de Akropolis op. Het Parthenon was heel indrukwekkend, maar stond wel in de stellages (omdat in Griekenland nog steeds het geld op is). De vermoeidheid had plaatsgemaakt voor enthousiasme en blijheid. Die avond hadden we twee uurtjes vrij om rond te kijken en daarna gingen we traditioneel Grieks eten (gyros natuurlijk!) op de Plaka, de wijk in het centrum vol met drukte en gezellige restaurantjes. Op de Plaka stonden mensen armbandjes te verkopen en we werden constant aangesproken met ‘Hakuna Matata my friend!’. In het Akropolismuseum bekeken we het Parthenonfries, maar een groot deel ontbrak, omdat de Engelsen dat gestolen hebben en niet willen teruggeven.

 

De tweede dag gingen we met de bus door Attica rijden, op zoek naar beroemde en bijzondere plekken uit de geschiedenis. De eerste stop was het slagveld van Marathon, waar de Atheners de Perzen in 490 v. Chr. in de pan hakten; daarna reden we door naar Kaap Sounion: de klif bij zee waarvan Aegeus zich door de onoplettendheid van zijn zoon Theseus in zee stortte.

In Griekenland reisden we altijd met dezelfde knalroze bus met een superaardige buschauffeur, Angelos. Makkelijk te herkennen tussen alle andere toeristenbussen dus. Tijdens de busreizen hadden we radiouitzendingen met als speciale verslaggever Van der Held over het nieuws uit Nederland en de andere vijfdeklassers in Rome. Γεια σας Jdw-ers! Γεια σας!

De derde dag waren we de ochtend nog in Athene en ‘s avonds al in Delphi! Maar tussendoor hebben we het klooster van Osios Loukas nog bezocht, een hoogstandje van Byzantijnse architectuur en het eerste programmapunt dat niets met de Griekse oudheid te maken had. De tweede dag liepen we over de heilige weg omhoog naar de overblijfselen van het orakel van Delphi, met prachtig uitzicht! Daarna reden we met de bus door naar het strand, ons aangeraden door de buschauffeur. Het kiezelstrand deed pijn aan mijn voeten, maar het was supergezellig!

Vrijdag reden we door naar Nafpaktos, een stadje dat heel mooi aan zee ligt. Inmiddels was iedereen gewend aan het vroege opstaan en liep met wallen rond. Helaas begon het halverwege de dag te regenen. De leraren hadden een fotowedstrijd georganiseerd en ik heb met mijn groepje veel plezier gehad met het maken van een grappige foto over een oorlog die in het stadje had plaatsgevonden. Die avond, toen we in Olympia aangekomen waren, begon het zelfs te onweren. Halverwege het diner kwamen meneer Van der Held en mevrouw Van den Dries doorweekt binnen, maar niemand wist waarom. Door het onweer was er kortsluiting en opeens viel tijdens het eten het licht uit. Na bijgekomen te zijn van de schrik hebben we gewoon gezellig verder gegeten bij het licht van onze mobiele telefoons. M’n vriendin grapte dat we de tempel van Zeus nog niet bezocht hadden en dat hij daarom boos was op ons en het hevig liet onweren.
Na het eten werden de winnaars van de fotowedstrijd bekend gemaakt en mijn groepje had gewonnen! Het bleek dat de leraren in de regen naar buiten waren gegaan om lauwerkransen voor ons te maken. ‘s Avonds laat ging ik met mijn vriendengroepje in het donker Weerwolven spelen, en uiteindelijk ging ook het licht weer aan. Voor mij was het één van de leukste avonden van de reis.

Gelukkig was het de volgende dag prachtig weer toen we het Olympisch terrein bezochten. Veel van de leerlingen renden in het stadion een wedstrijd, en zelfs meneer Van der Held deed mee, ook al moesten we hem er wel even op wijzen dat het niet toegestaan was om te duwen tijdens de wedstrijd...

Zondag bezochten we burcht van Mycene, woonplaats van de vervloekte familie van Agamemnon, die door zijn liefdevolle vrouw vermoord is met een bijl in zijn hoofd. Na de rondleiding reden we door naar Tolo, ons laatste hotel op het Griekse vasteland. Het hotel lag direct aan het strand, het was echt geweldig en prachtig om te zien. Er was die avond ook nog gelegenheid om te zwemmen en samen met de leraren zijn we naar het strandje aan de overkant van de inham gezwommen. Er lagen daar wel veel zee-egels, dus het was oppassen geblazen.

Maandag maakten we een rondreis door Argolis, nog meer oude tempels en stenen. Die middag reden we door naar Nafplion, waar de Palamidiburcht hoog boven ons uit torende. Men zei dat de trap omhoog uit 999 treden bestond, maar gelukkig waren het er ‘maar’ 857, dus dat scheelde. Die avond kregen we weer de kans om lekker te gaan baden in de zee, waar we natuurlijk gebruik van gemaakt hebben. Meneer Westdorp had een watervolleybaltoernooi georganiseerd, maar het was weer oppassen, want ook bij het strand zaten er zee-egels in het water.

Dinsdag verlieten we het Griekse vasteland met de boot richting Kreta, maar daarvoor bezochten we nog twee plaatsen: Oud-Korinthe en Eleusis. Na afscheid genomen te hebben van onze knalroze bus in de oude havenstad Pireaus, gingen we de boot op en werden ons onze plaatsen gewezen: een ruimte met stoelen, zoiets als business-class stoelen in een vliegtuig! Velen gingen doodmoe slapen, maar anderen gingen boven naar de disco.

Aangekomen op Kreta was iedereen uitgeput en velen lagen te slapen in de lobby van ons hotel voordat we toch weer op weg gingen. We bezochten het paleis in Knossos en ons laatste museum van de reis. Het was de laatste dag dat we iets met de oudheid deden.

De laatste dag was de zwaarste van alle dagen. Veel te vroeg ‘s ochtends, om half zes, vertrok de bus naar de Samariakloof en iedereen lag op de heenreis te slapen. De trek van 12km door de kloof was prachtig! Maar ik heb nog dagen daarna spierpijn gehad in mijn kuiten en knieën van het afdalen. Aan het eind van de kloof gingen we met de boot naar een nabijgelegen stadje en aten we voor het laatst echt Grieks. Ook op de terugreis lag iedereen weer te slapen.
De volgende dag was het tijd om alles weer in te pakken en terug te gaan naar Nederland. We landden in Eindhoven waar iedereen elkaar gedag zei.

Nog even een leuk weetje: tijdens de Griekenlandreis is het liedje Don’t be so shy  – Imany HET griekenlandliedje geworden.

Ook al was het de eerste keer dat de Griekenlandreis georiganiseerd was, het was een geweldige reis! Alle musea en opgravingen begonnen al snel een beetje samen te vloeien, maar toch heb ik heel veel geleerd op deze reis en veel geweldige herinneringen gemaakt. Het was supergezellig en echt het hoogtepunt van mijn schoolcarrière op het JDW!

Maar na het lezen van dit verslag ben je vast bijna in slaap gevallen.

Dus: welterusten!

Nee… jij welterusten!

Nee… jij welterusten!


Speciale dank aan de leraren die deze geweldige reis georganiseerd hebben en ervoor gezorgd hebben dat het een geweldige reis werd:

Meneer Van der Held
Mevrouw Van den Dries
Meneer Westdorp
Mevrouw Kirkels
Meneer Barendregt